که لذت نمی برم از انزالِ زود زودِ عشق

که سجده به سجاده های بی قبله ی قلب های غالبا مغلوب

سرم های بیمارستان پر از اشک می شوند

و تیغِ کالبد شکافی آغشته به شعرهای مدفون شده

Sajad Hosseini

خوابِ خوب
خوابِ خیس
خوابِ خیسِ چشمِ غرق در سکوتِ آبیِ اتاق
برده ای مرا 
و گرمِ پرسه ای هنوز و دل نمی کنی از این خیالِ ناتمام

..

شک نمی کنم
به چشم های سردِ تو که حبسِ خواب ها شده
قلم به شعر می رود

به دستِ واژه های تشنه ی نوازش ام

مرور می شوی

و هر چه غیرِ وهمِ عاشقانه ام بخوانم ات ، دروغ خوانده ام

دروغ خوانده ام

..
خوابِ خوب
خوابِ خیس
برده ای مرا ، ببر به دورتر
خاطرم شکسته از هجومِ بغض های لعنتی
دلم گرفته از نگــــاهِ بی تفاوت ات
که سنگ می چکد از عمقِ چشم های خیره ات

هنوز ، اشک های ساکتم
روانه ی شقیقه اند و من به آسمانِ آبیِ اتاق خیره ام
و این قطارِ بی مسافر از شیارِ خواب های روشنم عبور می کند
تمامِ خوب و خیس های خاطرِ مرا مرور می کند

بدونِ انتظارِ هیچ چشمِ خیره ای به ریلِ محو در افق 

بدونِ ایستگاهِ آخری

بیا کنـــار هم بِتِمرگیــم
و عاشقانه وقتِ مُفت را به پای هم هدر دهیم
بیا در عمقِ چشـــم های بی نگاهِ هم دوباره جستجو کنیم 
و در نهایتِ احساسِ خَر شدن ، 
وِلُـــو شویم روی تختخوابِ نرم ، پیــشِ هم
دوبــاره زندگـــی / دوباره با غــریزه هرزگـــی کنیم
و صبح
تخمِ مرغ و شیر می خوریم و کوه می رویم و شاد و خسته می شویم و بعد
زیرِ دوش ، خیس خیس عشـــق می کنیــم ،، دوباره ذوق می کنیـم
بیا برای خـــرج کردنِ حقوقِ واقعا زیادمان
سفــر کنیم و مثلِ کولیانِ پاپتی دوباره در غروبِ جاده گم شویم
و عکسِ یادگاریِ عبــورِ گاوِ بی شعوری از کنارمان دوباره شادِمان کند
و بعد ، سال های سال آه می کشیم و خاطراتِ مُرده را 
و پول هـــای رفته را مـــرور می کنیــــم ..ــ
بیا کنارِ هم بِتِمرگیم 
و صادقانه وانمود کن 
که چرت و پرت های شاعرانه ام همیشه خوشکلند مثلِ چشم های تو !!ــ
بیا بیا عذابِ بیشتر بده مرا ،، بیا و دود کن مرا
بِکِش مرا بِکُش مرا و عاقبت دوباره احمقــانه یاد کن مرا
..
..Sajad Hosseini